Fil İle Leyleğin Dostluğu



Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken yemyeşil bir ormanda yaşayan iyi kalpli bir fil varmış. İyi kalpli bu fil, ormandaki herkesin yardımına koşar, hayvan dostlarına yardım etmekten büyük bir mutluluk duyarmış.

Havaların ısınmaya başladığı günlerde, Afrika’dan yakın zamanda göçecek olan arkadaşı leyleğin yuvasının epeyce yıprandığını ve yıkılmak üzere olduğunu fark etmiş. Dostu gelmeden önce ormandan topladığı dal ve çalılarla leyleğin yuvasını onarmaya başlamış. Hortumunu kullanarak birkaç gün içinde leyleğin yuvasını eskisinden çok daha güzel bir hale getirmiş.

Bir süre sonra leylek bu ormana göç ettiğinde yuvasının onarıldığını görmüş. Önce çok şaşırmış, sonra da çok sevinmiş. Hemen komşusu baykuşa yuvasını kimin onardığını sormuş. Baykuş leyleğe gülümseyerek, “Kim olacak? Tabii ki hepimizin yardımına seve seve koşan fil” cevabını vermiş.

Leylek hemen kanatlanarak filin evine teşekkür etmeye gitmiş. Fakat gittiğinde ne görsün; fil yerde yatmış kıvranıyormuş. File neyi olduğunu sormuş. Fil, sabah kahvaltısında yediği otlardan birinin kendisini zehirlediğinden şüphelendiğini, karnının çok ağrıdığını söylemiş.

Leylek tekrar uçarak hemen Doktor Zürafa’nın yanına gitmiş ve olan biteni ona anlatmış. Zürafa koşarak file yardım etmiş. Onun için hazırladığı karışım file çok iyi gelmiş ve fil birkaç gün içinde iyileşmiş.

Fil dostlarının kendisine yardım etmesine çok sevinmiş. Leylek ve Zürafanın en sevdiği yiyeceklerden toplamış ve onlara ziyarete gitmiş. Bu iyilik ve yardımlaşma yarışı böyle sürüp gitmiş. Çünkü yardımlaşma ve iyilik, en çok yapana iyi gelirmiş. Bu masal da burada bitmiş.

Kaynak: https://uykumasali.com/

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Küçük Köyde Yaşayan Genç Kızın Masalı